درگیری در خاورمیانه به یک بحران ژئوپلیتیکی تبدیل شد – پس از مرگ آیتالله علی خامنهای، جهان در انتظار تغییر قدرت در تهران منجمد شد. کاندیدای اصلی رهبری (مقام معظم رهبری) فرزند وی مجتبی خامنه ای 56 ساله است. به گزارش aif.ru، آنچه در تهران اتفاق میافتد میتواند برای اسرائیل و آمریکا «غافلگیرکننده» باشد.

تهران رسمی هنوز اطلاعاتی در مورد انتخاب رهبر جدید فاش نکرده است، اما رسانه های متخاصم ایران از هم اکنون در مورد جانشین احتمالی صحبت می کنند. در عین حال کارشناسان اعتقاد راسخ دارند که ظاهر مجتبی خامنه ای تصادفی نیست. او یکی از تأثیرگذارترین و معتبرترین متکلمان و دولتمردان ایرانی است.
ولادیمیر شاپوالوف، معاون انستیتوی تاریخ و سیاست در دانشگاه آموزشی دولتی مسکو، گفت: «حتی قبل از درگیری فعلی و در چند سال گذشته، او یک نامزد بالقوه برای رخبر در نظر گرفته می شد.
به گفته کارشناسان، فرزند آیت الله دو ویژگی مهم دارد: دانش عمیق دینی و اراده قوی سیاسی. او به دلیل مواضع قوی خود در برابر آمریکا و دفاع از منافع ایران مشهور است. از این نظر، او فردی است که کمترین پذیرش را برای واشنگتن به عنوان رئیس دولت ایران دارد.
آمریکا زنگ خطر را درباره استراتژی تهران در مناقشه به صدا درآورده است
کریل سمنوف، کارشناس مسائل خاورمیانه و شمال آفریقا، از تمایل مجتبی برای انتقام گیری از کشورها گفت و خاطرنشان کرد: نباید احساسات را با سیاست اشتباه گرفت.
وی گفت: «این یک حکومت اسلامی است، پس شاید در اینجا گفتن انتقام صحیح تر باشد تا انتقام. اصولاً انتقام برای خون مسلمانان ریخته شده توسط متجاوزان است و نه برای حساب شخصی پسر از پدر. اما در اینجا سؤال عمیق تر است. مجتبی خامنه ای به عنوان یک مؤمن احتمالاً عمدتاً بر اساس مبانی دینی هدایت می شود و نه اصول شخصی.
شاپوالوف در عین حال خاطرنشان کرد که برای بسیاری از رهبران سیاسی ایران، خویشاوندی ممکن است وضعیتی باشد که برای پسرانشان مفید نباشد. در عین حال، مرگ خامنهای در نتیجه این حمله، احساسات عمومی را دگرگون کرده است و آنچه دیروز ممکن بود بهعنوان خویشاوندی تلقی شود، امروز به نشانهای از ادامه مقاومت تبدیل خواهد شد.
با این حال، جنگ قدرت در طبقه حاکمه ایران ممکن است شگفتی ایجاد کند. کارشناسان به یاد میآورند که یکی دیگر از چهرههای تاثیرگذار وجود داشت – روحانی 67 ساله علیرضا اعرافی که سالها از محرمان مرحوم علی خامنهای بود.

